Tomasz Piątek powraca w wielkiej formie. Świadczy o tym “Wąż w kaplicy” wydany rok po nieudanej powieści „Morderstwie w La Scali”. Pisarz sięga w niej po temat popularny, acz słabo wyeksploatowany pod względem różnorodności – specyfikę Narodu Polskiego. W żyłach Andreasa Issli płynie włoska i szwajcarska krew, a jego niania jest Polką. Od początku czuje się człowiekiem bez ojczyzny i przynależności narodowej.
U schyłku Cesarstwa Austro-Węgierskiego zaczyna interesować się Polską, w dużej mierze za sprawą najlepszego przyjaciela. Janek pokazuje mu to co w jego narodzie jest najpiękniejsze, pała bezkrytycznym patriotyzmem, który dla Andreasa jest czymś obcym. Jednocześnie bezsensowna śmierć chłopaka uzmysławia mu, że najbardziej wartościowi Polacy w imię wolności i miłości do ojczyzny poświęcają swoje życie. Po pierwszej wojnie światowej Issli wyjeżdża do studiować Wiednia. Wkrótce zostaje nazistą i powraca do cały czas fascynującej go Polski.
“Waż w kaplicy” jest nietypowym spojrzeniem na historię. Przez strony powieści przewijają się znane postaci począwszy od Freuda, poprzez współpracowników Hitlera na Baczyńskim kończąc. Spotkanie z każdą z nich pomaga lub wręcz przeciwnie – utrudnia zrozumienie Polski. Bo czy można ją pojąć rozumem?
